MANKURT

Mehmet Güler

mehmet@kestelyore.com

     Sevgili okurlarım; Kimi zaman yaşanmış acıları, yıkımları, yok oluşları anlamak için olayı vicdan ve merhamet süzgecinden geçirmeli sonra empati yapmak icap eder. Gazetenizin bu sayısında yazdığım konuyu sağlıklı bir şekilde algılaması için empati gereklidir .

     Bildiğiniz gibi Türkiye de en çok kullanılan kelime, “vatandır” uğruna gözünü kırpmadan ölecek  kutsallık atfedilen bir öneme sahiptir vatan.

     Kızılçayır benim köyüm. Biliyorum “Ne alaka Kızılçayır ve vatan” yazının hepsini okuyunca, vatan olgusunun içindeki Kızılçayır detayını ne kadar önemli olduğunu göreceksiniz. 

     Kızılçayır köyünün ismini devlet görevlileri “Çat” koymuşlar, rivayete göre devletin başındakilerin Kızıl başlara ve Kızıl komünistlere   karşı paranoya düzeyinde düşmanlıkları olduğu için köyümüze, Kızılçayır yerine Çat ismini vermişler. Ama, biz köyde yaşadığımız vakit, toplumda Çat deyince kimse bilmezdi, herkes Kızılçayır derdi.

     Bir zamanlar bu köyde bacalar tüterd. Çünkü, insanlar yaşıyordu, kara lastikli çocuklar davarların, sığırların, oğlakların ve kuzuların peşinde koşuştururlardı  o çocukların hiç fabrika yapımı oyuncakları olmadı. Zira, canlı doğanın içinde oynayacakları, eğlenecekleri o kadar çok farklı canlı ve cansız şeyler vardı ki yapay şeye ihtiyaçları yoktu. Çay, şeker, tuz, gaz, elbise ve benzeri bir kaç parça şeylerin dışındaki bütün ihtiyaçlarını doğadan temin edilirdi. Yolu köye düşen biri olursa tanımadığı biri olsa da fark etmez, kimin kapısının önünden geçse güler yüzlü dostane bir şekilde karşılanır misafir edilirdi.

     Yardıma ihtiyacı varsa yardım edilir ve uğurlanırdı.

     Vatan nedir ?

     Vatan; kendine yurt ettiğin, rızkını temin ettiğin topraktır.  Eğer kendine mekan tutup rızkını temin ettiğin bir toprak yoksa, senin vatanın yoktur. Yani toprak olmayınca vatanda olmaz. Kızılçayır bizim kendimize yurt ettiğimiz toprak parçasıydı, daha doğrusu vatanımızdı kendimize has dilimiz, kültürümüz, inancımız, gelenek göreneğimiz ve yaşam tarzımız vardı.

     Şimdi gayrı Kızılçayır da kimse yaşamıyor, köy enkaz haline gelmiş, bütün güzel adetleri ve değerleri enkaz altında yok olup gitmiş. 

     Köyden göç edip, gidenler bütün insani değerlerine yabancılaşmış doğal insan olma niteliklerini kaybetmiş,  MANKURT olmuşlar  .

     Bu facia vatansız kalmanın doğal sonucudur.

     Bozuk düzeninin sahipleri, Zalimler güruhu, İnsanları toprağından koparıp özünü yok ederek  ülkeyi babalarının çiftliği gibi kullanıyorlar, İnsanları emrinden çıkmayan kişiliği yok olmuş birer MANKURT gibi kullanıyorlar.