“ŞEHİTLER ÖLMEZ” DİYENLER NEREDE..?

Osman Fahri Ünal

osmanfahri@kestelyore.com

Dışarıya çıktığımda, içeriye girerken Kestel tabelasını gördüğümde, sanki evimin kapısının açıldığı hissine kapıldığım, güzel ilçemizi her zaman çok sevmişimdir ve bu sevgimin de biteceğini sanmıyorum.
Güzel ilçemin en sevdiğim yönü, bir zaman her konuya olan duyarlılığıydı..
Gerek siyasal, gerek sosyal bir duyarlılığı vardı.
Bu da, her zaman bende büyük bir yaşama sevincini, içimde uyandırırdı.
Her gittiğim yerde “Nereden geliyorsun?” sorusuna, göğsümü gere gere “Kestel” cevabı verirdim.
Halen daha veriyorum.
Fakat…
Ülkemizin üzerinde, 2002 yılından beri dönüp dolaşan karabulutların etkisinde kalan ilçemizde de bir suskunluk, bir puskunluk beni de en büyük endişelerin içerisine alıp götürüyor.
İçimi her geçen gün kaplayan “Terör” korkusu…
Ne zaman, nerede, başımıza ne gelecek…
Canlı bir bombaya mı kurban gideceğiz, yoksa bir Suriyeli’ye mi..?
Ülkede, hiç kimsenin can güvenliğinin olmadığı, her gün yeri geldiğince onlarca, yeri geldiğince tanelerce şehit haberlerinin geldiği, emperyalizmin kendi istediği oyununu ülkemizde istediği gibi sahneye koyduğu bir dönemde, adına ülkücü denilen sözde vatansever
İnsanların neden sesinin çıkmadığını, biri gelip bana anlatsın.
Saatlerce dinlemeye hazırım…
Sadece bu mu..?
2002 yılından önce, her Cuma namazı çıkışı, Din elden gidiyor diye kıçını yırtanları da dinlemeye hazırım.
Soracaklarıma, verecekleri yanıtları varsa eğer…
Koklaşmaktansa, konuşarak anlaşalım diyorum..
Burada bir konudan bahsetmek istiyorum asıl…
Yine bu duyarlı ilçemizde, yanılmıyorsam tarih 2000 veya 2001 yılları…
Ülkemizin belirli bir bölgesinde 9 asker şehit olmuş, ilçemizde de şehitler adına bir yürüyüş düzenlenmiş ve devamında o zamanlar Pazar meydanı, şimdiki Kent meydanında kalabalık bir halk toplanmış, terör ve teröre destek verenler yuhalanıyor.
Ardından; şehit olan askerlerin her adı okunduğunda, büyük bir gürültü ile “Burada” diye bağırılıyordu.
Peki, değişen ne oldu…
O zaman şehit olan askerlerin şimdi yüzlerce katı şehit oluyor.
Nerede, bu duyarlı ülkücü arkadaşlarımız..?
Neden çıkıp aynı duyarlılığı gösterme cesaretinde bulunmuyorlar..?
Menfaat ilişkisi mi yaşanıyor yoksa..?
Hadi buyurun…
Yapın bir organizasyon, bende peşinizden gelicem…
Ama, maça sıkıyor anlaşılan…
Yapamazsınız…!
Hiç kimse, oturduğu yerde ahkam kesmeye kalkmasın..!
Ülkücülerde, Saadet Partisinden gidenler gibi, gömlek değiştirmiş bu uğurda…
Yenilenme sürecine girsen ne fayda.
Kafa yapısı değişmedikten sonra..
Görünen köye, gözlük gerekmezmiş..
MHP’nin İktidarın destekçisi görünümünden uzaklaştığı, kendi idol ve düşüncesine döndüğünü görmek, umarım bizlere de nasip olur..
Kalın Sağlıcakla…