Hatırlayın istedim!

Mehmet Güler

mehmet@kestelyore.com

     Sevgili okurlarım; Yaşam boyu  başımıza gelen olayların nedeninin, başka kişiler veya olaylar olduğu kanısında olduğumuz için, başka insanları sürekli suçlarız ve onları düşman ilan ederiz, asıl düşmanımızı göremediğimiz için yaşadığımız zorlukların üstesinden gelme konusunda da aciz kalırız  .

     Neden, asıl düşmanımızı göremiyoruz biliyor musunuz?

     Çünkü, biz o baş düşmana yenilmiş ve teslim olmuşuz, o düşman ömür boyu bizi peşinden sürüklüyor, ondan dolayı kendimize mutlu bir yaşam kurma fırsatı hiç bir zaman bulamayız.

     Gazetenizin bu sayısında, yazı konusu ettiğim bu büyük düşman sürekli savaşmamız gerekli olan şey nefsimizdir. O nefis öyle bir kötü hastalıktır ki, kişinin kendisini ilah görmeye kadar götürür. “ben olmasam ülke batar”  fikrine kapılır, dünyada kedisinin bir başka eşi benzeri olmadığını zanneder, kibrinden burnu bir karış havadadır. Yani kişi artık egosunun kölesidir .

     Kibir hastalığı öyle bir noktaya gelir ki, kimse ona en ufak bir eleştiri ve uyarıda bulunamaz, Allahtan başka herkesin kusuru olduğunu düşünmez, kendini ilah yerine koyduğunun farkına varmaz.

     Sözü uzatmaya gerek yok ne demek istediğimi aşağı yukarı hepiniz biliyorsunuz, ben sadece hatırlatayım dedim.

     “Deki, bende sizin gibi bir beşerim.”