KÖYLERİMİZ MAHALLELERİMİZ(3)

Mustafa Ülker

musstafaulker@kestelyore.com

     Değerli  Okuyucular, 

     Kıymetli Can Dostlar;

     29 Ocak 2021 de üst rakımdakiler olarak, birincisini yazmış olduğum köylerimiz yazısına şöyle giriş yapmışım.  

      “Ben, Aidiyet duygusunu önemsiyorum, önemli buluyorum. Kişinin kendisini bir yere, bir guruba, bir zümreye ait hissetmesi çok değerlidir. Yaratıcı fıtraten bu duyguyu insana vermiş. Sosyal bir varlık olan insan, aidiyet hissi ile güçlenir. Öz güveni artar. Aidiyet duyduğu değeri sahiplenir. Hatıralarınızın zenginliği ait olduğunuz topraklarda yoğunlaşmışsa,  daha bir güçlü bağlanıyorsunuz.”  Bugün de aynı duyguya sahibim. 

      İkincisi orta rakımdakiler 12 Şubat 2021 de yayınlandı. Bu okuduğunuz üçüncüsü. En kısa zamanda merkezdeki olanları   “Mahallelerimiz -4 -“ ü de yazacağım.  Çünkü ilçeye aidiyet duygusu ile bağlıyım, sorumluluk duyuyorum. Diyerek bu yazıda alt rakım köylerimizi yazacağım. Sonrada merkeze gireceğim. 

    İlçemiz sınırlarında bulunan Derekızık köyümüz, kızık köylerinin en doğuda yer alanıdır. Oğuz’ların kızık boyundan olanların, 1306 dimboz çarpışmalarını müteakip 1330 larda Deliçay kıyısında kurdukları kayıtlardadır.  

     Hemen doğusunda bulunan Burhaniye köyümüzün eski adı Söğütlüdür. Söğütlü esasen 93 göçü(1877-78 Osmanlı Rus harbi) ile Ardahan/Posof ve Batum Acara bölgesinden gelenlerin oluşturduğu bir köyümüzdür. Balkanlar’dan gelenlerde vardır. Köy meydanındaki Pınar civarında bulunan söğütlerden isim aldığı söylenir. Bu pınarın yazın soğuk, kışın ılık akması ilginçtir. 

    Söğütlünün bende özel bir yeri vardır. Rahmetli Dedem “Eğitmen Ömer” in Orhaniyeden önce 1920 lerde Söğütlüde eğitmenlik yaptığını gençlik yıllarımda onu tanıyan öğrencilerinden dinlemiştim. 

     Bir adım ötede Gözede, ermiş bir zatın “Göz Dede”kurduğuna inanılır.  Belkide ilçemizdeki en eski köyümüzdür. Ülkemizdeki Ahududu üretiminin yarısı yaklaşık 2000 ton bu köyün ana uğraşısıdır. Böğürtlen de yetiştirilmektedir. 

    Doğuya doğru, biraz ötede, İpekyolunun dinlenme alanı olan Aksu köyümüz, Hanı, Hamamı, Medresesi, Camisii ve Çınarları ile kendisini muhafaza etmeyi başarmış yerli köydür. Bursa’yı Anadolu’ya bağlayan Ankara yolunun uğrak yeri olması ayrı bir değer katmıştır. Ulu Önder Gazi M. K. Atatürk’ün gölgesinde dinlendiği, köylüyle sohbet ettiği tarihi çınar ağacı koruma altındadır. 

Kanaatimce öz kimliği korunması gereken, tarihi evleriyle turistik özellikleri olan bir köyümüzdür. Ortasından dere akar. 

     Bu derenin suyu Gölbaşı göletinde toplanarak ovanın sulanmasında kullanılmaktadır. 

     Alt rakımlardaki köylerimizden Kozluören, arazilerinin genişliği ile verimli topraklara sahip, Evliya Çelebinin yürüş güzergahında bulunan Türkmen yerleşim köyüdür. 

     Bir diğer önemli Yörük-Türkmen köyümüzde Gölcük tür. 1350-1500 lü yıllar arasında kurulduğu sanılmaktadır. Orta rakımlarda bulunan köy tarihi İpek yolu güzergahında bulunmakta olup, ilçeye en uzak köyümüzdür. Hu Dede ve Arab Dede olarak anılan zatların da burada yaşadıkları rivayet olur. Bahar aylarında anma hayratları yapılır. 

     Ova daki köyler, Gölbaşı, Dudaklı, Narlıdere, Barakfakih, Serme ve merkez mahallelerimiz sırada ki yazı konularımdandır. 

     Kestelspor ve tesisleşme başlıklı yazıma yeterli bilgi ve hatıralara ulaşamadığım için ileri tarihlerde devam edeceğim. 

      Esasen bu hafta Büyük Zafer 30 Ağustos yazılmalı, konuşulmalı idi. Fakat ben ısrarla yerelde kalacağım. Yereli işleyeceğim. Yerelden bildiklerimi, hissettiklerimi yazacağım. 

        Gününüz neşeli bereketli geçsin. 

        Sağlıcakla kalın.  Mutlu olun.